ΕΥΧΗ

Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη. Βόλφγκανγκ Γκαίτε (Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος 1749-1832)

12 Απριλίου, 2020

Βιβλίο:Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου"Δοκίμια


Βιβλίο: Νότα Κυμοθόη 
"Το Λ των λέξεων και του Λόγου"Δοκίμια

Ο Διδάκτωρ Φιλολογίας Νίκος Παπαγεωργίου μιλάει για τα Δοκίμα "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" βιβλίο, της Νότας Κυμοθόη
    "Η Νότα Κυμοθόη πλάθει λέξεις, πλάθει ιδέες και δημιουργεί ένα σύμπαν ολόκληρο, στο οποίο μας  προκαλεί και μας προσκαλεί να εισχωρήσουμε...
    'Εγραψε όλα αυτά τα δοκίμια που δημοσιεύτηκαν στον Αδέσμευτο της Πάφου...Το βιβλίο της αυτό είναι καρπός μελέτης σε βάθος...Ξέρει πολύ καλά τόσο την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, με όλες τις αναφορές που κάνει στον τρόπο σκέψης των αρχαίων, αλλά μπορεί και συζητά με χαρακτηριστική άνεση καίρια θέματα της χριστιανικής πίστης και λατρείας. Θαυμάζει κανείς στο έργο της συγγραφέως την εμβρίθεια, την πολυπλοκότητα της σκέψης, καθώς και τη μαεστρία με τον οποίο χειρίζεται το υλικό της. Δεν είναι στοχαστικά όλα τα δοκίμια, δεν είναι μια περιδιάβαση στον χώρο των ιδεών. Είναι και αποδεικτικά με επίκληση στη λογική και την αυθεντία, προκειμένου να πειστεί ο αναγνώστης για την ορθότητα των γραφομένων...Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω πως τα κείμενα αυτά είναι απαιτητικά αλλά μας ανταμείβουν. Είναι θέματα που μας αφορούν όλους, είτε η ελευθερία, είτε η πίστη, είτε η αγάπη, είτε η ευτυχία. Και σε αυτά τα θέματα η συγγραφέας παρουσιάζει τη δική της δοκιμή στον Λόγο. Τον Λόγο ή μάλλον "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" που μας οδηγεί σε νέες περιπέτειες, σε νέα μονοπάτια, σε νέους δρόμους. Έθιξα μερικά από τα πολλά (238 χορταστικές σελίδες είναι το βιβλίο) θέματα που πραγματεύεται στο βιβλίο της και χαίρομαι πάρα πολύ για την ευκαιρία που μου έδωσε να διαβάσω, να μάθω, να ταξιδέψω μέσα στη σκέψη της και την ευχαριστώ θερμά γι΄αυτό"
Nότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου"Δοκίμια© Νότα Κυμοθόη
Η Νότα Κυμοθόη είναι Λογοτέχνης και Εικαστικός
                                                                      

15 Φεβρουαρίου, 2020

ΚΡΙΤΙΚΗ για ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "Το Λ των λέξεων και του Λόγου"βιβλίο

ΚΡΙΤΙΚΗ για ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ «Το Λ των Λέξεων και του Λόγου» Δοκίμια, βιβλίο εκδόσεις Οι Αινιάνες 2017


Όταν διάβασα τα δοκίμια της Νότας Κυμοθόη «Το Λ των Λέξεων και του Λόγου» ανεπιφύλακτα 
αναγνώρισα πως βρισκόμουν μπροστά σε μια σπάνια, πολυδύναμη, και πολυσήμαντη 
προσωπικότητα του έντεχνου λόγου με θεία πνοή......

Περιγράφοντας μας τον μικροαστικό μας περίγυρο με τα τόσα «μυστήρια» που κρύβει, μας
 παρουσιάζει ανάγλυφα τον πάσχοντα άνθρωπο, την πάσχουσα ανθρωπότητα που αγνοεί την 
δύναμη που κρύβει το Λ των Λέξεων και του Λόγου.
Η Νότα Κυμοθόη δεν υπερβάλει ούτε και ωραιοποιεί τα δρώμενα από το απώτατο χθες μέχρι
 σήμερα, μας δίνει όμως αναφορές και ρήσεις λογίων που σηματοδοτούν το δρόμο προς το άνω
 θρώσκειν και αφήνει εμάς να βγάλουμε τα συμπεράσματα. Με τις πνευματικές ανακατατάξεις 
του καιρού μας και ίσως για να μη λησμονηθούν κάποιες αξίες η Νότα έγραψε αυτό το δοκίμιο-
συμβολή «στον αγώνα του εξανθρωπισμού». Η Νότα Κυμοθόη ενδιαφέρεται για την προβολή του
 ανθρωπισμού και αυτό είναι το σημαντικό για τις μέρες μας όπου η υποτίμηση της ανθρώπινης
 αξίας τείνει να πάρει διαστάσεις. 
Ζωηρότερη εντύπωση μου έκαναν τρεις από τις πολλές αρετές των κειμένων της: 
1. Ο βαθύς πολυμερής στοχασμός της και η τέλεια έκφραση της.
2. Το πλούσιο υπόβαθρο ανθρωπισμού και ο έντονος κραδασμός της ψυχής της. 
3. Οι αλλεπάλληλες νοηματικά αισθητικές αποκορυφώσεις που καθώς βρίσκονται σε αρμονική
 σύζευξη με την Ρουμελιώτικη ιδιοσυγκρασία της, θυμίζουν μια από τις θεμελιακές αρετές της 
Λογοτεχνίας. 
Ο λόγος της είναι απλός και λιτός σαν τα αντικείμενα που μελετάει, ικανή να μυήσει και τον
 αμύητο στη μυστική σαγήνη του δημιουργήματος της. Η επικοινωνία με αυτό είναι άμεση και 
καθοριστική. 
Όμως η απλότητα αυτή του λόγου της δεν φτάνει ποτέ σε επικίνδυνες απλουστεύσεις. Αντίθετα
 είναι νοηματικά εμπλουτισμένη σε τρόπο που να διατηρεί μια επιστημονική πληρότητα και
 ακριβολογία. Με απόλυτη και ευρύτατη τεκμηρίωση, με νεότερα – άγνωστα στους πολλούς
 μας – στοιχεία και με εμβόλιμα αποφθέγματα μας δίνει ένα από τα πιο καλογραμμένα δοκίμια 
που διαβάζονται ευχάριστα γιατί έχουν ξεχωριστό ύφος και μια ζωντάνια γραφής 
αξιομνημόνευτης. Τα κείμενα της είναι υπόδειγμα ύφους και γραφής. 

Βασίλης Τσακίρογλου  

25 Ιανουαρίου, 2020

Νότα Κυμοθόη "Συνέντευξη στο περιοδικό ΚΕΦΑΛΟΣ"

Νότα Κυμοθόη "Συνέντευξη στο περιοδικό ΚΕΦΑΛΟΣ"
Στις 24 Ιανουαρίου 2020 το περιοδικό ΚΕΦΑΛΟΣ στη δράση του ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ συμπεριέλαβε συνέντευξη με τη Νότα Κυμοθόη για το λογοτεχνικό της έργο, το οποίο δημοσίευσε και περιλαμβάνεται στον 3ο Τόμο της δράσης αυτής.

26 Νοεμβρίου, 2019

Νότα Κυμοθόη"ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ" Αμφικτυονία Ελληνισμού 2019

Νότα Κυμοθόη*"ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ"
Αμφικτυονία Ελληνισμού 2019
Με πολύ μεγάλη συμμετοχή έγινε το Ε΄Παγκόσμιο Συνέδριο Αμφικτυόνων 2019, στη Θεσσαλονίκη, υπό την Αιγίδα Ελληνικής Δημοκρατίας Υπουργείου Εσωτερικών, στο οποίο έλαβα μέρος με μια ομιλία μου.

Για τη συμμετοχή μου αυτή, μου απονεμήθηκε το εικονιζόμενο "Βραβείο Τιμής και Ευχαριστιών", από τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού-Κοινωνικού Φορέα ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ και με υπογραφή Γραμματέα, τους οποίους ευχαριστώ πολύ.
Η ομιλία μου θα δημοσιευθεί στα πρακτικά του Συνεδρίου αυτού, που έλαβε χώρα το διήμερο 23 και 24 Νοεμβρίου 2019 στο  ξενοδοχείο "Porto Palace" στη Θεσσαλονίκη.

08 Οκτωβρίου, 2019

Νότα Κυμοθόη "Με αφορμή τη Συρία και τους περιπλανώμενους ανθρώπους"


"Με αφορμή τη Συρία και τους περιπλανώμενους ανθρώπους"

Ο δρόμος του καθενός είναι δική του επιλογή κι ευθύνη, αλλά οι αποφάσεις του καθενός για θέματα κοινωνικής φύσεως, αφορούν όλους κι ιδιαίτερα όταν αυτές πηγάζουν από δύναμη εξουσίας μιας χώρας ή χώρες, για κάποια άλλη χώρα. Όλοι οι λαοί της γης, έχουν κάποια ιστορία κι εμείς ως ελληνικός λαός τη δική μας. Ο κάθε λαός έχει τον τόπο και τη γη του κι εμείς τη δική μας.Αλλά έχουμε και τα πελάγη και τις θάλασσές μας και τα νησιά μας και τον ενεργειακό πλούτο μας μέσα σ΄αυτά. Ας διδαχτούμε ο καθένας χωριστά από την ιστορία αφ΄ ενός του ελληνικού λαού, αλλά κι από τις ιστορίες άλλων λαών. Οι άνθρωποι αναζητούν ο καθένας την ευτυχία του, όπου έχει επιλέξει να στήσει τη ζωή του. Όταν όμως τον αναγκάζουν οι πολεμικές συρράξεις και συνθήκες ν΄αλλάξει τόπο και πατρίδα δεν είναι ευτυχισμένος, ως περιπλανώμενος. Ο ελληνικός λαός έχει περάσει πολλές τέτοιες φουρτούνες και οι χαμένες μας πατρίδες έχουν ιστορίες χιλιάδων ετών και ο καθείς, αντί να σπέρνει διχόνοια, μίσος, φοβίες και σενάρια τρόμου μέσα από εφημερίδες αναρτημένες σε περίπτερα ή γραφές εντυπωσιασμού σε κοινωνικά δίκτυα, ας κάνει κάτι πιο χρήσιμο για τον εαυτό του, αλλά και για τους συνανθρώπους μας που υποφέρουν. Ας κατανοήσει ο "δήθεν" σύγχρονος "προφήτης" και "φρέσκος" γραφιάς που φιλοδοξεί να γίνει "συγγραφέας", πως οι θετικές σκέψεις είναι καλύτερες από τον αρνητισμό, τον οποίο σπέρνει. Ο άνθρωπος απ΄ όπου κι αν κατάγεται, γυρεύει να βρει χαρά κι ευτυχία στη χώρα γέννησής του ή σε άλλη χώρα. Στη χώρα μας Ελλάδα, στην οποία ο σκοταδισμός διαπαιδαγώγησε επί σειρά ετών πολλές γενιές, σήμερα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού πάσχει από "σκοτεινάγρα" μεγάλης ολκής,και δεν μπορεί να διακρίνει με καθαρό νου "τι είναι ελληνικό" και "τι όχι". Έχουν κάνει μεγάλη ζημιά και οι θρησκευτικοί ταγοί, κατά καιρούς. Το ίδιο συμβαίνει δυστυχώς και σε πολίτες άλλων χωρών, οι οποίοι γυρεύουν την ακεραιότητά τους στη χώρα τους. Κι ενώ χρησιμοποιεί ο άνθρωπος την τεχνολογία, συνεχίζει να την υβρίζει ως έργο "σατανικό" και να ανακατεύει το κάθε τι με ψευδείς πεποιθήσεις πλεγμένες με τη "θρησκοληψία" του. Κι επειδή το θέμα αφορά όλους και όλες που κόπτονται για τον ελληνισμό τους, ας ερευνήσουμε λοιπόν το όλο θέμα, γιατί υπάρχει μεγάλη αντιφατικότητα. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., οι οποίες εν μέρη ευθύνονται για το τι συμβαίνει στη Συρία. Όπως ευθύνεται και η Τουρκία η οποία με τις πλάτες της Ρωσίας αναγκάζει τους λαούς, τόσα χρόνια να υποφέρουν. Θα πρέπει να ντρέπεται η ρωσική διπλωματία για την υποκρισία της ως χώρα χριστιανική, για όσα εις βάρος των λαών δημιούργησε και δημιουργεί τόσα χρόνια. Αλλά περισσότερο θα πρέπει να αναλογιστούν οι εντός της χώρας μας φανατικοί υπέρ του ενός ή του άλλου, δίχως να σκέφτονται, πως δημιουργούν προβλήματα που διχάζουν. Αν λοιπόν ο καθένας που άγει την καταγωγή του από την Ελλάδα, δεν διδαχτεί και δεν διαπαιδαγωγηθεί με τις αρχαίες ελληνικές Αρετές, ας σκεφτεί τουλάχιστον θετικά κι όχι να δημιουργεί αρνητικά σενάρια, τα οποία μοιάζουν σαν τα "τριβόλια" που κάποτε πατούσαν τα πόδια του. Ο φόβος είναι δικός του, ας τον διευθετήσει κι ας πάψει να τον σπέρνει γράφοντας ταρακουνημένες σκέψεις. 

*Νότα Κυμοθόη, λογοτέχνης και ζωγράφος
Πνευματικά δικαιώματα © 2019 Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Με αφορμή τη Συρία και τους περιπλανώμενους ανθρώπους"Δοκίμιο© Nότα Κυμοθόη


14 Σεπτεμβρίου, 2019

Νότα Κυμοθόη "Ο Θεός Απόλλων και το αττικό ημερολόγιο"

Νότα Κυμοθόη* "Ο Θεός Απόλλων και το αττικό ημερολόγιο"
Μελετώντας τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και βαδίζοντας σε τόπους, όπου οι αρχαίοι Έλληνες Θεοί λατρεύονταν, αναζητάμε αλήθειες κρυμμένες, γιατί μελετώντας αρχαίες γραφές, συναντάμε την αρχαία ελληνική ιστορία και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό παντού, σκόρπιο, σαν κομματάκια του παιδικού παιχνιδιού "πάζλ".
14 Σεπτεμβρίου και οι ορθόδοξοι χριστιανοί, γιορτάζουν την ύψωση του τιμίου σταυρού, δοξολογώντας και υμνώντας, κάτι οπού δεν έχει σχέση με την αρχαία ελληνική παράδοση ή μήπως έχει "κλαπεί" κι έχει "συγχωνευθεί" για κάποιους λόγους συμφέροντος θρησκευτικοπολιτικής εξουσίας, σε άλλες εποχές;
14 Βοηδρομιών (Σεπτεμβρίου) αρχίζει ο αρχαίος μήνας Βοηδρομιών του αρχαίου αττικού ημερολογίου, αφιερωμένος στον αρχαίο Θεό Απόλλωνα.
Το αττικό ημερολόγιο των αρχαίων Ελλήνων που είχε επικρατήσει έως αυτήν την εποχή, όπου έγινε η ύψωση του τιμίου σταυρού από την Ελένη (αγία) μητέρα του Κωνσταντίνου(μέγα και αγίου), μαζί με τα άλλα αρχαία ελληνικά ημερολόγια, χάθηκαν, γιατί αντικαταστάθηκαν οι μήνες του χρόνου, με άλλα ονόματα, λατίνων αυτοκρατόρων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...
Ο Θεός Απόλλων (ένας από τους 12 Θεούς των αρχαίων) λατρευόταν ως Θεός του Φωτός, της Ποίησης, της Μουσικής, των Τεχνών, της Μαντικής, Θεραπευτής και Διαφωτιστής! Υπήρξε!!!
'Ηταν υιός της Λητούς και του Ζηνός (Διός) και γεννήθηκε στην αρχαία Ορτυγία ή Δήλο (νησί) κάτω από έναν φοίνικα (εδώ υπάρχει και η εξήγηση, όπου κατά την είσοδο του Εμμανουήλ Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα έστρωναν, γράφουν οι γραφές, το δρόμο του με φοίνικες). 
Στο παιδί αυτό, τον Απόλλωνα, όπου λατρεύτηκε ως Θεός με πολλά επίθετα δηλαδή προσωνύμια, γιατί δρούσε θεϊκά με πολλά "θαύματα" στην εποχή του, είχαν πάνω από 350 επικλήσεις κι είχαν αφιερώσει προς τιμήν του 4 ολόκληρους μήνες, στο ονομαζόμενο αττικό ημερολόγιο. Αυτοί ήταν:
1.Εκατομβαιών (13 Ιουλίου έως 13 Αυγούστου σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο)=30 ημερ.
2.Μεταγειτνιών (14 Αυγούστου έως 14 Σεπτεμβρίου)=30 ημέρες
3. Βοηδρομιών (15 Σεπτεμβρίου έως 14 Οκτωβρίου)= 29 ημέρες και
4. Πυανεψιών (15 Οκτωβρίου έως 15 Νοεμβρίου)=30 ημέρες
Η ημέρα άρχιζε μετά από τη δύση του ηλίου κι όχι μετά τα μεσάνυχτα, διότι ο χρόνος μετριόταν σύμφωνα με το φως του ήλιου. Με τη δύση του τέλειωνε η ημέρα κι άρχιζε η επόμενη.
Λατρεύτηκε παντού, σε όλη την γη με επικλήσεις και λατρευτικά ονόματα!!!
Επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ Αύγουστος (27 π.Χ.-14 μ.Χ.) τον είχε προστάτη του, ταυτίστηκε μαζί του και θεωρούσε τον εαυτό του εκπρόσωπό του στη γη κι εκφραστή της θέλησής του κι έφτασαν στο σημείο να λένε το όνομά του και να εννοούν τον Απόλλωνα Θεό, μιας και ο Θεός Απόλλων ήταν ταυτισμένος με το Φως, δηλαδή με τον Ήλιο, τον αρχαίο Θεό!!!
Από τις 350 και πλέον επικλήσεις στον αρχαίο Θεό Απόλλωνα, δεν έχουν διασωθεί, παρά μόνον ο Ορφικός Ύμνος. Οι άλλοι έχουν κλαπεί κι έγιναν τελετουργικοί ύμνο για δοξολογίες άλλων λατρευτικών ομάδων κι έχουν σκορπίσει. Όμως γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την ανίχνευσή τους...
ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΘΕΟΥ:
 Ἐλθέ, μάκαρ, Παιάν, Τιτυοκτόνε, Φοῖβε, Λυκωρεῦ, Μεμφῖτ᾽, ἀγλαότιμε, ἰήιε, ὀλβιοδῶτα, χρυσολύρη, σπερμεῖε, ἀρότριε, Πύθιε, Τιτάν, Γρύνειε, Σμινθεῦ, Πυθοκτόνε, Δελφικέ, μάντι, ἄγριε, φωσφόρε δαῖμον, ἐράσμιε, κύδιμε κοῦρε, μουσαγέτα, χοροποιέ, ἑκηβόλε, τοξοβέλεμνε, Βράγχιε καὶ Διδυμεῦ, ἑκάεργε, Λοξία, ἁγνέ, Δήλι᾽ ἄναξ, πανδερκὲς ἔχων φαεσίμβροτον ὄμμα, χρυσοκόμα, καθαρὰς φήμας χρησμούς τ᾽ ἀναφαίνων• κλῦθί μου εὐχομένου λαῶν ὕπερ εὔφρονι θυμῶι• τόνδε σὺ γὰρ λεύσσεις τὸν ἀπείριτον αἰθέρα πάντα γαῖαν δ᾽ ὀλβιόμοιρον ὕπερθέ τε καὶ δι᾽ ἀμολγοῦ, νυκτὸς ἐν ἡσυχίαισιν ὑπ᾽ ἀστεροόμματον ὄρφνην ῥίζας νέρθε δέδορκας, ἔχεις δέ τε πείρατα κόσμου παντός• σοὶ δ᾽ ἀρχή τε τελευτή τ᾽ ἐστὶ μέλουσα, παντοθαλής, σὺ δὲ πάντα πόλον κιθάρηι πολυκρέκτωι ἁρμόζεις, ὁτὲ μὲν νεάτης ἐπὶ τέρματα βαίνων, ἄλλοτε δ᾽ αὖθ᾽ ὑπάτης, ποτὲ Δώριον εἰς διάκοσμον πάντα πόλον κιρνὰς κρίνεις βιοθρέμμονα φῦλα, ἁρμονίηι κεράσας {τὴν} παγκόσμιον ἀνδράσι μοῖραν, μίξας χειμῶνος θέρεός τ᾽ ἴσον ἀμφοτέροισιν, ταῖς ὑπάταις χειμῶνα, θέρος νεάταις διακρίνας, Δώριον εἰς ἔαρος πολυηράτου ὥριον ἄνθος. ἔνθεν ἐπωνυμίην σε βροτοὶ κλήιζουσιν ἄνακτα, Πᾶνα, θεὸν δικέρωτ᾽, ἀνέμων συρίγμαθ᾽ ἱέντα• οὕνεκα παντὸς ἔχεις κόσμου σφραγῖδα τυπῶτιν. κλῦθι, μάκαρ, σώζων μύστας ἱκετηρίδι φωνῆι.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (από τη Νότα Κυμοθόη):
«Έλα, μακάριε, Ιατρέ Θεών, Τιτυοκτόνε, Φοίβε, Λυκωρεύ, Μεμφίτη, λαμπερέ, ιήιε*, παρέχων ευτυχία, με τη χρυσή σου λύρα, σπορέα, αρότριε , Πύθιε, Τιτάν, Γρύνειε, Σμινθεύ, Πυθοκτόνε, Δελφικέ, μάντη, αγροτικέ, φέροντα το φως, αγαπητέ, ένδοξε έφηβε (νέε), εμπνευστή, δημιουργέ αρμονίας, μακράν βλέπων, ρίχνεις βέλη ( σε εχθρούς ), Βράγχιε και Διδυμέα, τοξότη, Λοξία, αμόλυντε, βασιλεύ της Δήλου, παντογνώστη φωτίζεις τους θνητούς, χρυσομάλλη, φανερώνεις ξεκάθαρες σκέψεις και χρησμούς. Άκουσέ με που εύχομαι υπέρ των λαών, με λογισμούς καθαρούς. Επειδή εσύ λάμπεις στον απέραντο αιθέρα πάντα και υπεράνω από την καλόμοιρη γη και από τις ώρες πριν το χάραμα στο ήμερο σκοτάδι που έχει για μάτια τα αστέρια, εποπτεύεις τα πέρατα έως τα βαθιά θεμέλια του κόσμου όλου. Εσύ είσαι η αρχή εσύ το τέλος  και εσύ το μέλλον, που κάνει τα πάντα ευχάριστα, εσύ κάθε τόπο με την πολύηχη κιθάρα εναρμονίζεις, άλλοτε μεν βαδίζοντας στο τέλος της νεότητας, άλλοτε εδώ στην τελευταία, ποτέ με Δωρική περιβολή πάντα σε κάθε τόπο συνδυάζεις, τοποθετείς τα γένη όπως έζησαν, αναμιγνύοντας αρμονικά την παγκόσμια μοίρα των ανθρώπων. Ανέμιξες σε ίσα μέρη χειμώνα και θέρος (καλοκαίρι)  ισομερώς σε όλους, ταξινόμισες τον χειμώνα στο τέλος, το θέρος στη νεότητα και το Δώριον (θαυμαστό παράστημα ευρωστείας) στην άνοιξη εποχιακό άνθος. Από αυτό σε ονομάζουν οι θνητοί βασιλιά, Παντοκράτωρα, θεό, που δημιουργείς με κέρατα συριγμούς ανέμων. Επειδή κρατάς κι έχεις την σφραγίδα του κόσμου όλου. Άκουσε, μακάριε, σώσε μυημένους στην ικετευτική παράκληση»
Πνευματικά δικαιώματα © 2019 Νότα Κυμοθόη


*ιήιε=η μητέρα του Λητώ, τον αποκαλούσε έτσι, δηλαδή ιήιε( ιατρέ Θεών) Παιάν 
 Σημείωση: Αν αναρτηθεί ν΄αναφερθεί η πηγή
*Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Εικαστικός, Ποιήτρια

Νότα Κυμοθόη "Ο Θεός Απόλλων και το αττικό ημερολόγιο"© Nότα Κυμοθόη


14 Ιουνίου, 2019

Νότα Κυμοθόη "Οι Λοκροί της αρχαίας Ελάτειας" Δοκίμιο

"Αθηνά Κραναία"Photography and writer Nότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Οι Λοκροί της αρχαίας Ελάτειας" Δοκίμιο
Το 2004, παραμονές της τέλεσης των Ολυμπιακών αγώνων στη χώρα Ελλάδα, τιμώντας τον Ολυμπιονίκη Μνησίβουλο, που είχε καταγωγή από την αρχαία Ελάτεια, μίλησα γι΄αυτόν στην πλατεία της σημερινής πόλης Ελάτεια, σε εκδήλωση υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και των περιοδικών Κελαινώ και Νέα Αριάδνη.
Βαδίζοντας πολλές φορές στην αρχαία πόλη των Λοκρών, της αρχαίας Ελάτειας, του νομού Φθιώτιδας, με θλίβει το γεγονός της απαξίωσης των όσων έχουν άμεση σχέση με τον Πολιτισμό και την Δημόσια αυτήν Υπηρεσία, οπού διαχειρίζεται αυτό το θέμα στη χώρα μας Ελλάδα. Στην προσπάθειά τους κάποιοι φορείς, προσπαθούν να μας πείσουν, πως η αρχαία Ελάτεια ήταν πολιτεία της Φωκίδας και το σενάριο φτάνει ως τις ημέρες μας, που την εντάσσουν στους Φωκείς. Πιθανόν το σενάριο αυτό, να εξυπηρετεί κάποιους, αλλά εδώ πρόκειται για μια ψευδή τοποθέτηση, όσων μάχονται για λόγους προσωπικούς ίσως με κάποιο άλλο όφελος...
Κατ΄αρχάς η αρχαία Ελάτεια προϋπήρχε πριν τους ιερούς πολέμους, ενώ η φωκική συμπολιτεία δημιουργήθηκε αργότερα, μετά τον γ΄ιερό πόλεμο. Ποιοι ήταν όμως αυτοί, οι "Φωκείς|"; Δεν ήταν ιδιαίτερη φυλή, μήτε ιδιαίτερος λαός, αλλά λήσταρχοι εκείνης της αρχαίας εποχής και καμιά σχέση δεν είχαν με τους αρχαίους Λοκρούς Επικνημίδιους της περιοχής της αρχαίας Ελάτειας.
Η περιοχή, την οποία θέλουν να την εντάξουν ως φωκική πόλη, είναι μέγα λάθος...Οι Φωκείς, ονομάστηκαν έτσι, γιατί κρατούσαν τους φώκους, δηλαδή τις σκλήθρες από τα έλατα και φώτιζαν τ΄αρχαία μονοπάτια, για να περνούν οι προσκυνητές που πήγαιναν στο Ιερό του Θεού Απόλλωνος και της Θεάς Αθηνάς, στους Δελφούς. Ήταν ανατολίτες κατάδικοι, που για να εξαγοράσουν την ποινή τους, πρόσφεραν ακριβώς αυτήν την εργασία, όπως οι δαυλείς (κρατούσαν τους δαυλούς σε περιοχή κοντά στην αρχαία Δαύλεια) και οι δαδιώτες (κρατούσαν τα δαδιά, κι η περιοχή τους ονομάστηκε Δαδί, κοντά στην αρχαία πόλη Αμφίκαια κι αργότερα Αμφίκλεια). Δεν ήταν Λοκροί γηγενείς όλοι αυτοί, παρά δούλοι αλλοεθνείς, που ενσωματώθηκαν στη συνέχεια κι έμειναν στις περιοχές αυτές.
Οι αρχαίοι Λοκροί στην περιοχή της αρχαίας Ελάτειας έχουν μεγάλη προϊστορία...
(η συνέχεια στο βιβλίο μου)
Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Εικαστικός, Ποιήτρια
Πνευματικά δικαιώματα © 2019 Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Οι Λοκροί της αρχαίας Ελάτειας" Δοκίμιο© Nότα Κυμοθόη