Νότα Κυμοθόη "ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ στην Αγία Μητέρα ΠΑΝΑΓΙΑ" Ζωγραφική

Με Ευγνωμοσύνη για την "Αγία Μητέρα Παναγιά" ζωγράφισα 

μια μικρή σειρά Εικαστικών Έργων, ύστερα από θαυμαστά 

γεγονότα που έγιναν στη ζωή μου. 

Πρώτα δημιούργησα αυτό το έργο σε ξύλο με αυγοτέμπερα

την "Μητέρα Θεού"! Ναι, για την Αγία Μητέρα Παναγιά,

μετά από ένα πολύ σημαντικό γεγονός στο 

Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός το 2003, εποχή Χριστουγέννων!

ΑΥΤΟ ΈΓΙΝΕ:

"Όλοι οι γιατροί, παραμονή Χριστουγέννων, έδιναν στον πατέρα μου 

που είχε πάθει εγκεφαλικό, 3 ώρες διάρκεια ζωής. Εγώ διαφωνούσα. Με έδιωχναν

 για να τον πάρω στο σπίτι να πεθάνει κι όχι να μείνει μέσα στο νοσοκομείο για να 

τον περιποιηθούν, επειδή ήταν Χριστούγεννα και πολλοί γιατροί έλειπαν με 

άδειες. Επέμενα να παραμείνει εντός του νοσοκομείου και ήρθα και σε ρήξη μεγάλη

 με τον ίδιο μου τον αδερφό, που κι αυτός επέμενε να τον πάρω στο σπίτι μου, γιατί 

δεν ήθελε μπελάδες νυχτιάτικα γιατί ήθελε να πάει στο ρεβεγιόν. 

Εγώ επέμενα, να μείνει στο νοσοκομείο λέγοντας στους γιατρούς να βάλουν την 

γνώση της ιατρικής επιστήμης τους αυτοί, εγώ την προσευχή μου κι ο Θεός το χέρι Του. 

Με αποκαλούσαν όλοι τους "ανόητη". Δεν πειράζει. Επέμενα να μείνει στο νοσοκομείο.

Παρέμεινε λοιπόν με τη δική μου επιμονή μέσα στο νοσοκομείο ο πατέρας μου κι

 εγώ πλάι του συνεχώς. Πέρασαν οι 3 ώρες και ζούσε ακόμη. Κάλεσα το παιδί μου 

από το σπίτι, να έρθει να κάτσει μαζί του για λίγο και να πάω να κοινωνήσω. Ήρθε.

Ευχαριστώ για τη βοήθειά της! Ξημέρωσαν Χριστούγεννα και ζούσε ακόμα.

 Έφεραν κουραμπιέδες και μελομακάρονα στο θάλαμο οι νοσοκόμες και οι γιατροί 

που πέρασαν, κοιτούσαν και ξανακοιτούσαν την καρτέλα του κι απορούσαν πως ζει.

 Ήμουν πολύ χαρούμενη αλλά και στενοχωρημένη! Ήμουν κοντά του μαζί με το Θεό

 και προσευχόμουν συνεχώς να γίνει καλά, γιατί δεν κατανοούσα, πως, ένας υγιής 

και δυνατός άντρας σαν τον πατέρα μου θα πεθάνει έτσι ξαφνικά. Ναι, ο εγκέφαλός

 του στο εγκεφαλογράφημα έδειχνε πως είχε πλημμυρίσει με αίμα.

 Οι γιατροί γελούσαν και είχαν πει πως "είναι ανόητη η πρόθεσή μου,

 γιατί σε 3 ώρες θα έχει πεθάνει". 

Αλλά ο Θεός είχε άλλο πρόγραμμα γι΄ αυτόν...

Έβλεπε την Παναγία στην πόρτα ο πατέρας μου να στέκει εκεί και να τον φωνάζει

 να πάει κοντά της. Μου έδειχνε με το ένα χέρι του, μου έδειχνε με το βλέμμα του

 και μου έκανε νόημα. Έσκυψα κοντά να ακούσω τι μου έλεγε και μου περιέγραψε, 

δείχνοντάς μου και πάλι προς την πόρτα για να δω κι εγώ.

 Αλλά δεν έβλεπα τίποτα. Τράβηξε τότε αποφασιστικά με το ένα ελεύθερο χέρι του

 τα σωληνάκια των ορών που του είχαν τοποθετήσει και πετάχτηκε από το κρεβάτι του

 ορθός και τρέχοντας πήγε προς την πόρτα, για να αγκαλιάσει "Την Αγία Μητέρα" του, 

όπως αποκαλούσε την Παναγιά, που έλεγε πως έβλεπε εκεί στην πόρτα και πως τον

 καλούσε να πάει κοντά της, όπως μου είχε πει πριν. Ενώ εγώ δεν την έβλεπα. Ξαφνικά 

κόπηκαν όλα τα σωληνάκια με τους ορούς και ξεκόλλησαν από το σώμα του 

και το αίμα εκσφενδονίστηκε ως το ταβάνι επάνω και σε όλο το δωμάτιο γύρω.

 Εγώ δεν έβλεπα καμιά Παναγιά στην πόρτα. 

Μόνον εκείνος έβλεπε την "Αγία Μητέρα του Θεού", την Αγία Μάνα του όπως έλεγε

 στην πόρτα, ενώ εγώ είδα το αίμα του που πετάχτηκε παντού σε όλο το δωμάτιο ασθενείας

 του. Οι άνθρωποι από το διπλανό θάλαμο που επικοινωνούσε με μια ανοιχτή πόρτα

 ούρλιαζαν τρομαγμένοι. Οι νοσοκόμες ήρθαν και με δυο σύριγγες προσπαθούσαν

 να του τις χτυπήσουν στο σώμα. Έλεγα ΟΧΙ μη το κάνετε!!! Δεν με άκουσαν και του

 έκαναν με βία 2 ενέσεις στο μηρό (;;;;;;) και με βία τον καθήλωσαν πάλι  στο κρεβάτι, 

παρά τις δικές μου αρνήσεις για τις ενέσεις. Τον έδεσαν με ιμάντες (;;;;;;;;;;;;;;;;) παρά τις

 δικές μου αρνήσεις. Δεν με άκουσαν. Οι τρεις ώρες είχαν περάσει. 

Ο πατέρας μου ήταν πλέον ένα φυτό, μετά από τις ενέσεις αυτές. Νεκρός, αλλά ζωντανός

 καθώς ανέπνεε. Τα ματάκια του ήταν κλειστά. Κοιμόταν. 

Προσευχόμουν και μόνον αυτό είχα παρηγοριά, τίποτα άλλο... 

Έγιναν κι άλλα θαυμαστά. Πέρασαν ημέρες πολλές. Ο πατέρας μου ζούσε, 

προς απορία όλων των γιατρών του Ερυθρού Σταυρού στο νευρολογικό τμήμα.

 Έζησε με τη ΔΥΝΑΜΗ του Θεού και των Αγίων-Αγίων Αγγέλων κι Αρχαγγέλων

 κι Οσίων και βγήκε από το Νοσοκομείο. Αλλά οι ενέσεις στο μηρό

 του είχαν σακατέψει το νεύρο του δεξιού ποδιού και του δεξιού χεριού του. 

Κούτσαινε και τα δάχτυλα στο χέρι του δεν μπορούσε να τα κουνήσει. Μήτε το

κουτάλι φαγητού δεν μπορούσε να κρατήσει. Τον βοήθησα όσο μπορούσα... 

Πέρασαν χρόνια και το 2010 τρώγοντας καρπούζι ένα κουκούτσι με εισρόφηση

 στάθηκε στον πνεύμονα. Δυόμιση μήνες κατάκοιτος στο νοσοκομείο της Λαμίας

 και τον φρόντιζα νύχτα και ημέρα με τη δύναμη του Θεού, πάλι μόνη μου.

Την ώρα που χτυπούσαν τα σήμαντρα για τον εσπερινό της Κοίμησης 

της Θεοτόκου,  η "Αγία Μητέρα Παναγιά" τον πήρε κοντά της για να μην

 υποφέρει άλλο." Συγκίνηση μεγίστη! Αυτό το έργο μου "Μήτηρ Θεού"

δημιουργήθηκε με προσευχή και νηστεία μετά από την επιβίωσή του

 πατέρα μου, από το εγκεφαλικό, με αυγοτέμπερες σε ένα μικρό ξύλο!

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη!

Στη συνέχεια κι ενώ ζούσε, δημιούργησα και την 

"Παναγιά Ελεούσα" με αυγοτέμπερες σε καμβά

 και είναι τοποθετημένος επάνω σε ξύλο με ευγνωμοσύνη 

για την Αγία Μάνα Παναγιά, που ως Μεσίτρια Μεγίστη

 μεσολαβεί κι ελεεί!

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη!

Στη συνέχεια και μέσα σε βαθιά περισυλλογή και με νηστεία 

και προσευχή μεγίστη, για όλα τα συμβάντα στη ζωή μου, 

δημιούργησα την "Παναγιά Κοσμοσώτειρα" με αυγοτέμπερες 

σε ξύλο! 

Με ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη!

Με βαθιά σκέψη δημιούργησα αυτό

το μοναδικό και θαυμάσιο Εικαστικό

Έργο Ζωγραφικής μου, 

"Ζωοδόχος Πηγή" ή 

"Παναγιά Ζωοδότρα" ελαιογραφία

 σε καμβά, χρόνια πριν αυτό το συμβάν.

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη 

για το Ζωογόνο Ύδωρ της  ζωής!
Έχει παρουσιαστεί σε ατομική Έκθεση

Ζωγραφικής μου στο Φιλολογικό

Σύλλογο Παρνασσός στην Αθήνα, 

και σε ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής μου 

στην Αθήνα και σε ομαδική έκθεση.

Αυτό το μοναδικό και θαυμάσιο

Εικαστικό Έργο Ζωγραφικής μου

"Μάνα Παναγιά" δημιουργήθηκε 

για να πει πολλά σε όσους το 

παρατηρήσουν με προσοχή 

και σε όσους θέλουν να μελετήσουν

αυτά που εικάζω. 

"Η Αγία Μάνα Παναγιά" 

ελαιογραφία σε καμβά, 

με ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη!

Έχει παρουσιαστεί σε ατομικές 

και ομαδικές εκθέσεις μου στην Αθήνα!

Η Μαρία η Αεί Α=Αγία Μάνα, 

ως θέμα, με απασχόλησε και

σε αυτήν τη δημιουργία μου και 

ζωγράφισα την "Παναγιά Γλυκοφιλούσα"

με αυγοτέμπερες σε ξύλο, 

μετά το θάνατο του πατέρα μου.

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μεγίστη!

Όλα τα έργα μου με θέμα την

"Αγία Μητέρα ή Αγία Μάνα Παναγιά"

έχουν δημιουργηθεί με βαθιά πίστη,

 με προσευχή με νηστεία 

και σε περιβάλλον καθαρό κι αγιασμένο! 

ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ για όλα! 

Χρόνια Πολλά για την ημέρα του 15Αύγουστου

 που είναι διπλή γιορτή. Η Κοίμηση και η Μετάσταση της Παναγίας, 

ας νουθετήσει τον κάθε ανθρώπινο νου, τον κάθε χοϊκό νου που μέσα 

στην "εγωπάθειά του" δεν καταφέρνει να δει την Πνευματική υπόσταση

 αυτού όλου του γεγονότος!!! Εύχομαι ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ!

ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ!

Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις

*Η Νότα Κυμοθόη είναι Εικαστικός και Λογοτέχνις: Ποίησης, Μυθιστορημάτων-αληθινών ιστοριών, Δοκιμίων, Διηγήματος, Ιστορικής Έρευνας και Παιδικών εκπαιδευτικών βιβλίων.

Νότα Κυμοθόη "ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ στην Αγία Μητέρα ΠΑΝΑΓΙΑ" Ζωγραφική© Nότα Κυμοθόη

Πνευματικά Δικαιώματα/artnotakymothoe© Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Η ονομασία για το μήνα Αύγουστο" Δοκίμιο

 Νότα Κυμοθόη*

" Η ονομασία για το μήνα Αύγουστο" Δοκίμιο

Στην αρχαία Ελλάδα και καθ΄ όλη την Μεγάλη Ελληνική Μακεδονική Αυτοκρατορία που ίδρυσε και καθιέρωσε ο Μέγας Αλέξανδρος, λατρεύονταν οι αρχαίοι Έλληνες Θεοί και είχαμε τα αρχαία ελληνικά ημερολόγια.

Στην Αθήνα υπήρχε το Αττικό Ημερολόγιο και ο κάθε μήνας ήταν αφιερωμένος σε κάποιο Έλληνα θεό. Σε άλλες περιοχές είχαν κι άλλα ημερολόγια. Αυτήν την εποχή, με το Αττικό Ημερολόγιο, ο μήνας ονομαζόταν Εκατομβαιών και ήταν αφιερωμένος στον θεό Απόλλωνα. Ο θεός Απόλλων ήταν δίδυμος με τη θεά Άρτεμη και ήταν παιδιά του Διός και της Λυτούς!

Πως όμως προέκυψε το όνομα για τον μήνα Αύγουστος;

Ο Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης, αυτοκράτορας στην ρωμαϊκή αυτοκρτορία. Μετά τον θάνατό του το 14 μ.Χ. η ρωμαϊκή Σύγκλητος του απέδωσε τη θεϊκή ιδιότητα, δηλαδή τον ονόμασε θεό και όρισε τη λατρεία του από τους Ρωμαίους. Δυστυχώς αυτό μπέρδεψε πολύ τα πράγματα. Ενώ ο μήνας τους ήταν Sextilis, μετονομάστηκε επισήμως Αύγουστος, προς τιμήν του αυτοκράτορα.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι όμως και οι άλλοι Έλληνες στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, εκείνη την εποχή, δεν δέχτηκαν αυτή την ονομασία, μήτε δέχτηκαν να λατρεύουν ως θεό τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. Συνέχιζαν να έχουν το Αττικό Ημερολόγιο και οι άλλοι Έλληνες σε άλλες περιοχές είχαν τα δικά τους ημερολόγια. Οι Ρωμιοί αργότερα όμως, το δέχτηκαν με ρωμαϊκό δόγμα και το καθιέρωσαν σ΄ ανατολή και δύση σε νότο και βορά. Έτσι επικράτησε το όνομα Αύγουστος για το μήνα αυτόν.

(οι εικόνες ανήκουν στη συγγραφέα)

* Η Νότα Κυμοθόη είναι Εικαστικός και Λογοτέχνις

Νότα Κυμοθόη "52 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΑΙΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ" ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΩΡΑ

52 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΑΙΗ ΕΙΣΒΟΛΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΥΠΡΟ

52 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ

ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΥΠΡΟ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑ

 ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ και ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟ 1974

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΥΠΡΟ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Η ΚΥΠΡΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ 52 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΠΑΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΠΟΥ ΠΟΔΟΠΑΤΑ ΤΟ ΝΗΣΙ

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ 

Nότα Κυμοθόη "ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΡΗΝΕΣ "

Nότα Κυμοθόη*

"ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΡΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΑΤΕΙΑΣ"

Στους δρόμους της Αμφίκλειας του Δήμου Αμφίκλεια-Ελάτεια, εθεάθησαν "Δημόσιες μεταλλικές κρήνες". Θαυμάσια έργα μιας άλλης εποχής. 

Βλέποντας αυτές τις εικόνες, ήρθαν στη μνήμη μου όλες οι "μεταλλικές Δημόσιες κρήνες" που ήταν τοποθετημένες στους δρόμους της Ελάτειας. Ήταν σε σκούρο πράσινο χρώμα κι όχι αυτό το "ανοιχτό πράσινο" της εικόνας. Μεγίστη ομορφιά, αλλά και πρακτικές ήταν και χρήσιμες, γιατί δεν πήγαινε ο κόσμος στη μοναδική Δεξαμενή, που ήταν τότε για να προμηθεύεται νερό. Οι "Δημόσιες αυτές μεταλλικές κρήνες" δεν ήταν διακοσμητικές, αλλά χρηστικές για τους κατοίκους της Ελάτειας. 

Οι "Δημόσιες μεταλλικές κρήνες" της Ελάτειας ΈΧΟΥΝ ΟΛΕΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ. "Κάνανε φτερά" ή κάποιοι που μαζεύουν μεταλλικά αντικείμενα στην περιοχή της Ελάτειας, τις έχουν "σουφρώσει" δηλαδή τις έκλεψαν;;;;;;;;;

Και όχι απλά τις "έκλεψαν", αλλά μάλλον τις καρπώθηκαν πουλώντας τες. ΠΟΣΗ ΝΤΡΟΠΗ την οποία ουδόλως έχουν και δυστυχώς, είναι γνωστοί στην Ελάτεια.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ;

Μέχρι και το 2011 πριν δηλαδή ενωθεί η Ελάτεια με το σχέδιο Καλλικράτης και δημιουργηθεί ο Δήμος Αμφίκλεια-Ελάτεια με έδρα την Κάτω Τιθορέα, υπήρχαν οι "Δημόσιες μεταλλικές κρήνες" στους δρόμους της Ελάτειας. ΜΕΤΆ ΤΙ ΈΓΙΝΑΝ; Είχαν αρχίσει να κάνουν φτερά, ναι δυστυχώς τις ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ από τους δρόμους της Ελάτειας. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ; ΠΟΙΟΙ ΤΙΣ ΜΑΖΕΨΑΝ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ;

Η Ελάτεια ανήκει στο νομό Φθιώτιδος, όπως και ο Δήμος Αμφίκλεια-Ελάτεια. Κι όχι στο νομό Φωκίδας μήτε στο νομό Βοιωτίας. 

*Η Νότα Κυμοθόη είναι Εικαστικός και Λογοτέχνις

 

Πολύδροσος Παρνασσού: Νότα Κυμοθόη "ΑΡΧAΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΑΤΕΙΑΣ"

Πολύδροσος Παρνασσού: Νότα Κυμοθόη "ΑΡΧAΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΑΤΕΙΑΣ": 

 Παλιό Δημοτικό Σχολείο Ελάτειας Λοκρίδος, Φθιωτιδος, νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Ελάτειας-Φωκίδα(;) Photography and writer Nota Kymothoι

Δημοσίευση 23 Νοεμβρίου 2017

Νότα Κυμοθόη για την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, Δοκίμιο

 

Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Δοκίμια

...Κι ενώ η καθημερινή ζωή των ανθρώπων αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα που επηρεάζει την όλη παγκόσμια κατάσταση, οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμα κατανοήσει πως είναι πολύ εύκολο να αλλάξουν τα πάντα, αν αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους. Διότι στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις και οι εκπρόσωποί τους είμαστε εμείς οι ίδιοι και ο δικός μας τρόπος είναι αυτός, οπού τους δίνει τη δύναμη να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν. "Όμως ο άνθρωπος πήγε και κλείστηκε από μόνος του και περιορίστηκε σε τέτοιο σημείο, που να μη βλέπει παρά μόνον όσο του επιτρέπουν οι χαραμάδες της φυλακής του", γράφει ο Ο. Ελύτης στο βιβλίο του "Εν λευκώ" και συνεχίζει: "Η ακριβολογία στη σκέψη δε συμπίπτει πάντοτε με την ακριβολογία στα αισθήματα, πόσο μάλλον στα οράματα ή στους διασκελισμούς που απαιτούνται για να κινηθείς σ΄ ένα επίπεδο υπεράνω πολύ της χρηστικής πραγματικότητας". Το πως θα βγει ο άνθρωπος από τη φυλακή του ελέγχου στον οποίο ο ίδιος τοποθέτησε τον εαυτό του, εξαρτάται πως τοποθετεί τα χέρια στο τιμόνι του εαυτού του. Θα το αφήσει στα χέρια άλλων ή θα το κρατήσει γερά και θα πει: "Προσοχή, εδώ χρειάζεται θάρρος κι ο καιρός απαιτεί να επαληθευτούν όλα μεν, αλλά με θετική σκέψη συνεργασίας κι όχι φόβο απομόνωσης"...(συνεχίζεται)

(Το Δοκίμιο αυτό με τον τίτλο:  "Το χρώμα των λέξεων και η ευλογία του Λόγου" δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αδέσμευτος της Πάφου, Κύπρος 16/3/2013 σε ομώνυμη στήλη μου και έχει δημοσιευτεί στο βιβλίο μου "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" εκδόσεις Οι Αινιάνες 2017)

Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις

 

ΚΩΝΣ/ΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ "ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ" ΒΙΒΛΙΟ της ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

"ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ" ΒΙΒΛΙΟ της ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

  Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος

Αντιπεριφερειάρχης Π.Στ.Ε. 

Μιλώντας για το βιβλίο αυτό στην Ελάτεια του Δήμου Αμφίκλεια-Ελάτεια, στην παρουσίασή του είπε:

"Η Νότα Κυμοθόη δεν είναι μόνο συγγραφέας και ποιήτρια. Είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα, που συνδυάζει τη λογοτεχνία, την ποίηση και την εικαστική τέχνη, δημιουργώντας έναν μοναδικό κόσμο έκφρασης και στοχασμού. Το ύφος της είναι βαθιά στοχαστικό, με έντονα πνευματικά στοιχεία και υπαρξιακούς προβληματισμούς. Η γλώσσα της είναι λιτή αλλά ουσιαστική, λυρική αλλά και άμεση. Το έργο της δεν απευθύνεται μόνο στον νου, αλλά κυρίως στην ψυχή. Το βιβλίο «Στον Χορό της φωτιάς » είναι μια αναζήτηση. Ένα ταξίδι ενδοσκόπησης και αυτογνωσίας. Η συγγραφέας, με θάρρος και ευαισθησία, μάς καλεί να κοιτάξουμε μέσα μας. Μας δείχνει πως ο δρόμος προς την εσωτερική γαλήνη περνά μέσα από τη συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε, τι κουβαλάμε, τι μας πονά, τι μας λυτρώνει. Ανάμεσα στα θέματα που αγγίζει με ευαισθησία και τόλμη, ξεχωρίζει και η ανάδειξη της κακοποίησης των γυναικών, όχι μόνο ως κοινωνικό φαινόμενο, αλλά ως βαθύ υπαρξιακό τραύμα. Παράλληλα, μιλά για τη μητρότητα – όχι ως απλό βιολογικό γεγονός, αλλά ως μια κοσμογονική εμπειρία που ανατρέπει και επαναπροσδιορίζει την ταυτότητα της γυναίκας. Η μητέρα μέσα της ξανασυστήνεται στον εαυτό της, μαθαίνει από την αρχή τον κόσμο μέσα από τα μάτια του παιδιού της. Η συγγραφέας, με λόγο καθαρό και συγκινητικό, αναδεικνύει τη γυναικεία φύση ως φορέα δύναμης, μεταμόρφωσης και ελπίδας."

ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΑΥΤΟ το ΒΙΒΛΙΟ και ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ και οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ αλλά και οι ΑΝΔΡΕΣ για να κατανοήσει ο κάθε ένας πως η ενδοοικογενειακή βία έχει αίτια. Αλλά, η δύναμη της κατανόησης με αγάπη για τη ζωή μπορεί να ξεπεράσει το κάθε εμπόδιο όταν υπάρχει πραγματική αυτοσυνείδηση.