ΕΥΧΗ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ
ΓΝΩΜΗ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ
" Άγει δε προς φως την αλήθειαν χρόνος"
Οδηγεί προς το φως την αλήθεια ο χρόνοs
{Απόδοση στην καθομιλουμένη ελληνική, από τη Νότα Κυμοθόη}
Με φως και αγάπη για το Φως της Αγάπης Του


Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΙΚΟ ΠΑΣΧΑ":ΔΟΚΙΜΙΟ


εικόνα:φωτογραφία Νότα Κυμοθόη

 ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΙΚΟ ΠΑΣΧΑ 
ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

Η Ρούμελη γιορτάζει με ιδιαίτερη ζέση το Πάσχα, που για τους περισσότερους σημαίνει σουβλιστό αρνί, γλέντι και καλή παρέα με κρασί σε λάκκους με πολλούς μαζί.
Έτσι από τη μεγάλη εβδομάδα βρίσκουν τις παρέες που θα ψήσουν μαζί και σαν καλοί χριστιανοί...ξεχωρίζουν εκείνους που δεν συμπαθούν σαν παρέα...

Αλλά αυτό είναι το Πάσχα; Διαχωρισμός; Μικρότητες;

Το Πάσχα είναι Αγάπη και συμφιλίωση!!! Είναι μια ημέρα, όπου οι άνθρωποι παραμερίζουν τις έχθρες του "εγώ" και της "ατομικότητας" που δημιουργεί αντιπάθειες κι ενώνονται με την Αγάπη του Θεού και γιορτάζουν μαζί και με αγάπη πραγματική αγκαλιάζοντας τον συνάνθρωπο, γείτονα, συγγενή, γνωστό και τον κάνουν "φίλο" εν Χριστώ αδερφό!
Για εμένα αυτό είναι Πάσχα κι όχι αυτό, όπου γίνεται έτσι όπως γίνεται στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Ρούμελης...δίχως θεία λαμπρότητα, αλλά απλά σαν γιορτή για...φαγητό και πιοτό κι επίδειξη...

Στην Λιβαδειά έχει καθιερωθεί ο Δήμος να προσφέρει Πασχαλιάτικο γεύμα σε όλους τους περαστικούς!!!
εικόνα:φωτογραφία από το internet

Δεν έτυχε ποτέ να γιορτάσω Πάσχα στη Λιβαδειά, αλλά όσοι έχουν παρευρεθεί μιλάνε για την γιορτή που κάνει ο Δήμος για να προσελκύσει τουρίστες!..

Υπάρχει ένα παραδοσιακό έθιμο, στη Ρούμελη το οποίο κρατάνε ακόμα και με έχει πολύ ενθουσιάσει η παράδοση αυτή η οποία αποτελεί τελετουργικό για όσους ξέρουν...
Θυμάμαι τον πατέρα μου, σε άλλη περιοχή της Ρούμελης, όχι στη Λιβαδειά, που έκανε το ίδιο. Το σπίτι μας την ημέρα αυτή ήταν γιορτή και χώρος φιλοξενίας για όλους τους περαστικούς. Πίτες, αυγά κόκκινα, κοκορέτσι και κρασί ως να βγει το αρνί από τη σούβλα...Κι ο πατέρας ετοίμαζε το λάκκο με ιεροτελεστία...

Από το Μ. Σάββατο ετοιμάζουν το χώρο όπου θα γίνει το ψήσιμο των αρνιών ή κατσικιών ο γνωστός "λάκκος" της Λαμπρής Ημέρας του Πάσχα. Ο γεροντότερος μετά την Ανάσταση (ο πατέρας μου, που πίστευε πολύ στο Θεό-δεν είχαμε παππού) και το πέρας της θείας λειτουργίας, μετά το μεσονύχτι και προς τα χαράματα, με τη λαμπάδα του ανέσπερου φωτός, αφού κάνει το σημείο του σταυρού, ανάβει τη φωτιά στο λάκκο. Εκεί έχουν τοποθετηθεί κληματόβεργες κυρίως. Κι αφού γίνει καλή θράκα και καταβρεχτεί για να χωνέψουν οι φωτιές, ισιώνουν τη θράκα και τοποθετούν τις σούβλες με τ΄αρνιά ή κατσίκια, ένας-ένας από τη γειτονιά που έρχονταν, γιατί γνώριζαν...
εικόνα:φωτογραφία από το internet

Κοντά στο λάκκο κι έξω στο δρόμο ή στην πλατεία στρώνουν τραπέζια με λευκά τραπεζομάντηλλα και τοποθετούν επάνω το πασχαλινό ψωμί, τα κόκκινα αυγά, τις πίτες (χορτόπιτες, τυρόπιτες ή μακαρονόπιτες), τυρί και άφθονο κρασί. Από τους λάκκους πάντα περνούσαν πλανώδιοι που έπαιζαν κλαρίνο και νταούλι σε ρυθμούς και ήχους ρουμελιώτικων παραδοσιακών τραγουδιών. Αφού είχε ψηθεί το κοκορέτσι άρχιζαν με αυτό και λίγο-λίγο από το μικρό αρνάκι που έβαζαν για να φάνε όλοι μαζί εκεί στο λάκκο (κάθε χρόνο ο καθένας κρατώντας τη σειρά προσφοράς για την Αγάπη). Έφευγαν από το λάκκο χωρτάτοι και ίσα που προλάβαιναν για να μαζέψουν τα σουβλιστά-ψητά από το λάκκο, για΄τι χτυπούσε η καμπάνα της Αγάπης...
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
Με αγάπη και φως
Νότα Κυμοθόη

© Νότα Κυμοθόη


Δεν υπάρχουν σχόλια: